تبجح
مترادفها
خودنمایی، فخرفروشی، تکبر
متضادها
تواضع، فروتنی
لغت نامه دهخدا
تبجح. [ ت َ ب َج ْ ج ُ ] ( ع مص ) شادمانه گردیدن. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ) ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). شاد شدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( شرح قاموس ). شادی. شادمانی: وزیر بدان تبجح و ابتهاج نمود و درحال بخدمت حضرت شد. ( سندبادنامه ص 272 ). قاآن بدان اهتزاز و تبجح نمود و بفرمود تا جشنها ساختند. ( جهانگشای جوینی ). دعوت سلطان اجابت کردند و بدان استظهار یافتند و تبجح و استبشار نمودند. ( جهانگشای جوینی ). نزلهای بسیار پیش فرستاد و استظهار و تبجح و استبشار نمود. ( جهانگشای جوینی ). || بزرگواری نمودن. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بزرگی نمودن. ( آنندراج ). || فخر کردن. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
فرهنگ عمید
۱. فخر و مباهات کردن.
۲. شاد و خرسند شدن.
فرهنگ فارسی
شادمانه گردیدن. شاد شدن.
جمله سازی با تبجح
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گر تبجح کند روا باشد این چنین علمها کرا باشد
💡 در متون کلاسیک ادبی، نویسندگان اغلب از واژه تبجح برای توصیف رفتار مغرورانه و خودبزرگبینی شخصیتهایی که دچار غرور کاذب شدهاند، به شکلی بسیار زیبا استفاده میکنند.
💡 برخورد با تبجح و تکبر در روابط اجتماعی نیازمند صبر و خرد است تا انسان نتواند در دام واکنشهای تند و غیرمنطقی نسبت به آن گرفتار شود.
💡 برخی تحلیلگران سیاسی معتقدند که تبجح و خودخواهی در تصمیمگیریهای رهبران میتواند منجر به انزوای کشور و از دست رفتن فرصتهای حیاتی برای پیشرفت شود.