تازه دل

تازه دل. [ زَ / زِ دِ ] ( ص مرکب ) آنکه دارای دل جوان باشد. ( ناظم الاطباء ).

( صفت ) آنکه دارای دل جوان باشد.

💡 از بهار تو تا تازه دل جانها وز نهار تو روشن ایمانها

💡 دهم به ماه رخی تازه دل، که عاشق نو زعاشقان دگر دارد امتیاز دگر

💡 زگلشن بوی خون تازه دل بر دماغم زد دهان غنچهٔ گستاخ، بوسیده ست، دستش را

💡 سوزنیم، مرد باندازه... ر تازه دل و غاز رخ و یازه... ر

💡 چو گل شکفته دماغند در پریشانی چو ابر تازه دل از چشم اشکبار خودند

💡 دوستانت را همیشه باد شاد و تازه دل دشمنانت را همیشه باد تن زار و نوان