بیگزاده

بیگزاده. [ ب َ / ب ِ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) بیکزاده. فرزند بیک. رجوع به بیک زاده شود.

( صفت ) بیکزاده

💡 عزیزخان مکری در حدود سال ۱۱۷۱ شمسی در نستان (روستایی میان بوکان و ربط سردشت) در یک خانوادهٔ بیگزاده کُرد مکری بدنیا آمد. محمد سلطان مکری پدر عزیزخان از طوایف مکری آذربایجان بود. عزیزخان با وجود اینکه از خانزادگان کُرد محسوب می‌شد اما در ابتدا اهمیت و اعتباری نداشت و در گمنامی و بیچارگی به سر می‌برد.

💡 ریاست ایل بیگزاده هم اکنون در دست حاج یزدین بیگ عباسی نژاد فرزند عادل بیگ فرزند نوری بیگ فرزند حسین بیگ فرزند حسن بیگ فرزند میر عمادالدین بیگ می باشد.و الان بیگ زاده ها در شهر های ایران پراکنده اند.

💡 بر اساس شجره‌نامه‌های به‌جای مانده اردشیر سلطان بیگ ۲۴ فرزند ذکور داشت که هم‌اکنون تمامی طوایف و نوادگان اردشیر سلطان بیگ ایلخان مکری از جمله: بیگ زادگان باریک، طوایف آقا بیگی، قاسملو، سێله‌که و حسنخالی، علی پاشایی و شیربیگی، به ایل بیگزاده شیربیگی یا باریک معروف هستند.

💡 از این جهت ایل بیگزاده عباسی ترگور (نوادگان عباس بیگ یا میر عمادالدین) نیز جزو بیگزادگان شیربیگی مکری محسوب میشوند. اما احتمالا این بیگ زاده ها از بیگ زاده های شمزینان در کردستان ترکیه که شاخه ای مکری ها هستند انشعاب شده اند.

💡 امروزه ایل اصلی ساکن منطقه ترگور بیگزاده و هرکی وشکاکو(دری) که از ایلات بزرگ این منطقه می‌باشند و طوایف بزرگ کورد دیگری که در این مناطق ساکن بودن ساکنان این منطقه هستند. زبان گفتاری مردم این منطقه کورد گویش کرمانجی است که یکی از گویش‌های کردی به‌شمار می‌رود. دین مردم این منطقه دین اسلام از شاخه سنی است.

💡 عزیزخان مکری در حدود سال ۱۱۷۱ در حومهٔ سردشت از یک خانوادهٔ بیگزاده کُرد اهل سنت شافعی متولد شد. او در سن بیست سالگی به واسطهٔ برادرش سرتیپ فرخ‌خان مکری که در فوج ششم تبریز خدمت می‌کرد به این فوج راه یافت.