بید سوخته

بید سوخته. [ دِ ت َ / ت ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) زغال درخت بید که آنرا برای تصفیه شراب بکار برند:
زان می گلگون که بید سوخته پرورد
بوی گل و مشک بید خام برآمد.خاقانی.مجلس غم ساخته است و من چو بید سوخته
تا بمن راوق کند مژگان می پالای من.خاقانی.، بیدسوخته. [ ت َ ] ( اِخ )دهی از دهستان پساکوه بخش کلات شهرستان دره گز است و 107 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 9 ).

دهی از دهستان پساکوه بخش کلات شهرستان دره گز است ٠

💡 خاکی دلم بدین تن چون بید سوخته راوق کناد خون جگر کز تو بازماند

💡 زآن می گلگون که بید سوخته پرورد بوی گل و مشکبید خام برآمد