بی پروائی

بی پروائی. [ پ َرْ ] ( حامص مرکب ) عمل و حالت بی پروا. رجوع به ماده قبل شود.

💡 رازدار آمده ای با همه بی پروائی که سخن از دهن تنگ تو بیرون نرود

💡 سخنم می شنود با همه بی پروائی حرف بیربط ز دیوانه شنیدن دارد