بی لجام

بی لجام. [ ل ِ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + لجام = لگام ) بی لگام. بی افسار. || سرخود. یله و رها.
- آب بی لجام خورده بودن؛ سر خود بار آمده بودن. ( یادداشت مؤلف ).

بی لگام. بی افسار. یا سرخود. یله ور ها آب بی لجام خورده بودن سرخود بار آمده بودن.

💡 روان روان بقدح ریز می که مخموریم بکشت تشنه ی ما آب بی لجام رسان

💡 نفس چون مطلق عنان گردید طغیان می کند سرکشی بارآورد چون نخل آب بی لجام

💡 می کند کار شراب تلخ، آب بی لجام این سخن از مستی ارباب دولت روشن است

💡 در چراگاه آرزو مگذار توسن بی لجام دولت را