بویحیی

بویحیی. [ ی َ یا ] ( اِخ ) رجوع به ابویحیی شود.

ملک الموت، عزرائیل.

ابویحیی.

💡 به روز معرکه که چون تیغ گیری اندر کف همی بمانَد از کارِ خویش بویحیی

💡 بگفتم او را صدق که من ندیدستم ز تو غلیظتر اندر سپاه بویحیی

💡 بویحیی ار برفت حکیمی به‌جای ماند وآی ارگدا به دولت و اقبال و فر رسید

💡 کهینه تندر، صیتش تبیره ی محشر کمینه برق حسامش حسام بویحیی

💡 روز وصل توکه احیای من کشته کند؟ ای تو جان داده بلب مرده بویحیی را