بلب رسیده

بلب رسیده. [ ب ِ ل َ / رِ / رَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) ( از: ب + لب + رسیده ) رسیده به لب، و صفت جان است یعنی نیمه جان و جانی که در شرف بیرون رفتن از کالبد است: که جان بلب رسیده وصال را که در بحران هجران مانده است تسکین دهد. ( سندبادنامه ص 184 ). و رجوع به لب و رسیدن در ردیفهای خود شود.

رسیده به لب و صفت جان است یعنی نیمه جان و جانی که در شرف بیرو رفتن از کالبد است: که جان بلب رسید. وصال را که در بحران هجران مانده است تسکین دهد.

💡 جانهای بلب رسیده داند در کشور حسن بوسه چند است

💡 چه باکش از ستمت جان بلب رسیده هجر جفای تیغ بشمع سحر چه خواهد کرد

💡 ای دل بسینه میطپی این اضطراب چیست جانت بلب رسیده دگر این شتاب چیست

💡 از تو، دل غم کشیده دارد گله ها وین جان بلب رسیده، دارد گله ها

💡 ساغر ز شوق لعلت جانش بلب رسیده وز شرم آبرویت آتش نقاب بسته

💡 یا دل که بجان رسیده گیرم ز تو باز یا جان بلب رسیده سویت فکنم