معنی بقیل | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

بقیل. [ ب َ ] ( ع ص ) زمین تره بار آور. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بقیلة شود.

زمین تره بار آور

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 روز حرب تو کز تحیر وقت اندر افتد سپه بقال و بقیل

💡 بقیل و قال و افسون و فسانه بدم بیرونش آرم زاستانه

💡 نشود حاصل آن بقیل و بقال جوی آن را ز جوع و ترک منال

💡 ای دل این ره بقیل وقالت ندهند جز بر در نیستی وصالت ندهند

💡 نرسی اندر این بقیل و بقال سر این بازجوی از ره حال