لغت نامه دهخدا
بست و بند. [ ب َ ت ُ ب َ ] ( ترکیب عطفی، اِمص مرکب ) کنایه از استحکام و ضبط و ربط باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). استحکام و ضبط. ( رشیدی ). ترتیب و انتظام و ضبط و ربط. ( ناظم الاطباء ). || قرارداد و ترتیب: با فلان در باب تجارت بست و بند کردم. ( فرهنگ نظام ). || بستن جلو آب و سیل آمده. مظفر کرمانی گفته:
سیل از کهسار آمد با شتاب
بست و بند پشته و پل شد خراب.( انجمن آرا ) ( آنندراج ).
