بزرا

لغت نامه دهخدا

بزرا. [ ب َ ] ( هزوارش، اِ ) بلغت زند و پازند، تخم زراعت را گویند مطلقاً، یعنی هر چیز که بجهت خوردن حیوانات کاشته میشود. ( آنندراج ) ( برهان ) ( انجمن آرای ناصری ) ( هفت قلزم ) ( ناظم الاطباء ). همریشه بذر عربی. ( حاشیه برهان چ معین ). رجوع به بزر و بذر شود.

فرهنگ فارسی

بلغت زند و پازند تخم زراعت را گویند مطلقا یعنی هر چیز که بجهت خوردن حیوانات کاشته میشود.

جمله سازی با بزرا

💡 و كلمه سكن به معناى هر چيزى است كه انسان به وسيله آن سكونت يابد، و كلمه (ظعن) به معناى كوچ كردن و بر خلاف اقامت است و كلمه (صوف ) پشم گوسفند را مىگويند، و كلمه (وبر) پشم شتر را، همچنانكه موى انسان را (شعر) و نيز پشم بزرا هم شعر مى گويند، و (اثاث ) به معناى متاع بسيار خانه است زيرا به يك قطعهاز متاع خانه اثاث گفته نمى شود، در مجمع البيان مى گويد اثاث جمعى است كه واحدندارد همچنانكه متاع نيز چنين است و متاع از اثاث عمومى تر است زيرا مطلق حوائجزندگى را هر چند مربوط به خانه نباشد متاع مى گويند.

💡 خوان باتیستا دی آنزا بزرا نیتو در سال ۱۷۳۶ (نزدیک آریزپه) در فرونتراسِ نیو ناوارا در اسپانیای جدید (امروزه سونورا، مکزیک)، به احتمال زیاد در کوکیارچی، سونورا یا در پرزیدیو فرونتراس به دنیا آمد.

عزیز یعنی چه؟
عزیز یعنی چه؟
هیز یعنی چه؟
هیز یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز