بدیدار

بدیدار. [ ب َ ] ( ص ) پدیدار. رجوع به پدیدار شود.

پدیدار.

💡 بدیدار همایون تو ای فرزند شایسته کریم عادل و عالم جوانی یافت باز از سر

💡 چو شد ز اندازه سوز اشک آن ماه بدیدار خودش شد میزبان شاه

💡 نبیره علی و زاده پیمبر بود وزین حظیره بدیدار جد امجد رفت

💡 شرف و قیمت و قدر تو بفضل و هنرست نه بدیدار و بدینار و بسود وبزیان

💡 یار ما روی چو خورشید بعالم بنمود همه ذرات جهانند بدیدار عاشق