بد زیب

بدزیب.[ ب َ ] ( ص مرکب ) بدنما و نازیبا. ( آنندراج ). نازیبا. || بی ظرافت و بی نزاکت. ( ناظم الاطباء ).

( صفت ) بی ظرافت نازیبا.

💡 سرتو که بد زیب دوش رسول (ص) تنت آنکه پرورد آنرا بتول (س)

💡 اگر بیتی از او بد زیب کاخ اندر زلیخا را دمی صد بار یوسف بهروی بشکست زندانش

💡 یکی سر بر آن نیزه بد جلوه گر که بد زیب آغوش خیرالبشر

💡 سرت را که بد زیب آغوش من همیشه بدش جای بر دوش من

💡 مرا چاهی که بد زیب زنخدان در آن چاهم کنون چون ماه کنعان