بخیت
«بخیت» واژه‌ای فارسی با ریشه عربی است که به معنای خوشبخت، بختیار و خوش‌طالع به کار می‌رود و در متون قدیمی و لغت‌نامه‌ها ثبت شده است. این واژه برای توصیف افراد یا موقعیت‌هایی که از اقبال و بخت نیک برخوردار هستند استفاده می‌شده است. «بخیت» به کسی اطلاق می‌شود که زندگی یا سرنوشت مساعد و موفقی دارد و حوادث برای او به نفع او پیش می‌رود. این واژه با صفت‌های مشابه مانند محظوظ و مبخوت هم‌معنی است و همگی بار معنایی مثبت دارند و به بخت و اقبال نیک اشاره می‌کنند. در ادبیات فارسی و عربی، «بخیت» گاهی برای بیان شادکامی، رفاه و موفقیت در زندگی نیز به کار رفته است. این واژه می‌تواند هم برای توصیف افراد و هم برای شرایط یا موقعیت‌های خوشایند و موفقیت‌آمیز استفاده شود. از نظر دستوری، «بخیت» صفت است و می‌تواند قبل یا بعد از اسم قرار گیرد تا حالت خوش‌بختی یا اقبال نیک را مشخص کند.
مترادف‌ها
خوشبخت، خوش‌شانس، سعادتمند
لغت نامه دهخدا
بخیت. [ ب َ ] ( ع ص ) بختیار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). محظوظ. ( از اقرب الموارد ). خوشبخت. خوش طالع. مبخوت. ( یادداشت مؤلف ).
جمله سازی با بخیت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 زهیر بخیت (عربی: زهير بخيت؛ زادهٔ ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۶۷) بازیکن سابق فوتبال اهل امارات متحده عربی است.
💡 او با وجود تمام سختی‌هایی که در دوران کودکی با آن‌ها روبرو بود، بسیار بخیت بود که در بزرگسالی به موفقیت رسید.
💡 بسیاری از مردم معتقدند که داشتن یک خانواده‌ی صمیمی و مهربان، بزرگترین نشانه از اینکه فرد در زندگی بسیار بخیت است.
💡 اگر او در آن لحظه حساس تصمیم متفاوتی گرفته بود، شاید امروز به جای این موقعیت، فردی بسیار بخیت و خوشبخت بود.
