بانصیب

لغت نامه دهخدا

بانصیب. [ ن َ ] ( ص مرکب ) ( از: با + نصیب ) که نصیب دارد. بهره ور. بابهره. باحظ:
مردم زحفاظ بانصیب است
این مردمی از ددان غریب است.نظامی.

جمله سازی با بانصیب

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 باغ و طاووسند هر یک از جمالش بانصیب زاغ را خالی ندارد گرچه بی‌آرایش است