لغت نامه دهخدا
بانصیب. [ ن َ ] ( ص مرکب ) ( از: با + نصیب ) که نصیب دارد. بهره ور. بابهره. باحظ:
مردم زحفاظ بانصیب است
این مردمی از ددان غریب است.نظامی.
بانصیب. [ ن َ ] ( ص مرکب ) ( از: با + نصیب ) که نصیب دارد. بهره ور. بابهره. باحظ:
مردم زحفاظ بانصیب است
این مردمی از ددان غریب است.نظامی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 باغ و طاووسند هر یک از جمالش بانصیب زاغ را خالی ندارد گرچه بیآرایش است