القرح

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
قرح (۳ بار)
(بروزن فلس) زخم. «قَرَحَهُ قَرْحاً: جَرَحَهُ وَ شَقَّهُ» راغب گوید:قَرْح به فتح اول جراحتی است که از خارج رسد مثل زخم شمشیرو قُرْح به ضم اول جراحتی است که از درون برخاسته مثل دمل، و به قولی به فتح اول زخم و به ضم آن درد زخم است. طبرسی از ابوعلی و ابوحسن هر دو را مصدر نقل کرده، المنار از ابن جریر نقل کرده که قَرْح به فتح اول شامل قتل و جرح است. آیه در باره جنگ احد است که عده‏ای از مسلمانان کشته و عده‏ای زخمی شدند. یعنی: اگر به شما زخمی رسید و در «اُحُد» شکستی دیدید، نظیر آن به مشرکین در«بدر» رسید و این روزها را میان مردم می‏گردانیم و شکست و فتح هر دوره نصیب قومی می‏شود. المیزان گوید: در این تعبیر مسلمانان همه یک جسد فرض شده‏اند و گویی زخم به یک بدن وارد شده است و در واقع عبارت بود از قتل عده‏ای و جرح عده‏ای دیگر و فوت پیروزی از آنها... نگارنده: احتمال قوی می‏دهم که اصابت قرح کنایه از شکست است چنانکه با مقایسه به شکست مشرکین در«بدر» روشن‏تر می‏شود «قرح» را درآیه به فتح قاف و کسر آن خوانده‏اند. *. آیه در باره تعقیب مسلمین است که بعد از ماجرای«اُحُد» مشرکین خواستند به مدینه بگردند ولی مسلمین آنها را تعقیب کردند احتمال فوق در این آیه نیز جاری است، این لفظ فقط سه بار در قرآن آمده است.

💡 الّذين استجابوا لله و الرسول من بعد ما اصابهم القرح للّذين احسنوا منهم و اتّقوااجر عظيم 172

💡 الذين استجابوا لله و الرسول من بعد ما اءصابهم القرح للذين احسنوا منهم واتقوا اجر عظيم(172)الذين قال لهم الناس ان الناس قد جمعوا لكم فاخشوهم فزادهم ايمانا و قالوا حسبناالله و نعم الوكيل(173)فانقلبوا بنعمة من الله و فضل لم يمسسهم سوء و اتبعوا رضوان الله و اللهذوفضل عظيم(174)

💡 در نخستين آيه مى گويد: (آنها كه دعوت خدا و پيامبر صلى اللّه عليه و آله را اجابتكردند و بعد از آن همه جراحاتى كه روز احد پيدا نمودند (آماده شركت در جنگ ديگرى بادشمن شدند) از ميان اين افراد براى آنها كه نيكى كردند و تقوا پيش گرفتند (يعنى بانيت پاك و اخلاص كامل در ميدان شركت كردند) پاداش بزرگى خواهد بود.) (الذيناستجابوا لله و الرسول من بعد ما اصابهم القرح للذين احسنوا منهم و اتقوا اجر عظيم ).

💡 اين آيات هم مربوط به آيات جنگ احد است و اين معنا را از اشاره اى كه در جمله: (من بعدما اصابهم القرح...) هست مى فهميم، چون در آيات راجع به جنگ احد نيز سخن از قرحرفته بود و فرموده بود: (ان يمسسكم قرح فقد مس القوم قرح مثله...).

💡 آيات (172) تا (174): الذين استجابوا لله و الرسول من بعد ما اءصابهم القرح للذين احسنوا منهم و اتقوا اجر عظيم...