الفی

الفی. [ اَ ل ِ ] ( ص نسبی ) منسوب به الف. ( فرهنگ ناظم الاطباء ). || افراخته شده. بلند و راست. ( ناظم الاطباء ). || خربنده. ( یادداشت مؤلف ).
الفی. [ اَ ف َ ] ( ع عدد، ص، اِ ) تثنیه اَلْف. دو هزار. الفین. رجوع به الفین شود:
سال سیصد سرخ می خور سال سیصد زردمی
لعل می الفین شهر والعصیر الفی سنه.منوچهری.
الفی. [ اَ ] ( اِخ ) احمد افندی. رجوع به احمدالالفی در این لغت نامه و معجم المطبوعات شود.
الفی. [ ] ( اِخ ) سیف الدین قلاون سلطان مصر. منکو تیمور با وی محاربه کرد. رجوع به حبیب السیر چاپ سنگی تهران جزء اول از ج 3 ص 38 و همین کتاب چ خیام ج 3 ص 109 شود.

سیف الدین قلاون سلطان مصر منکو تیمور با وی محاربه کرد

💡 زبان الفی زبان ساخته شده‌ای است که توسط الف‌ها در یک محیط فانتزی استفاده می‌شود. جی آر آر تالکین، لغت‌شناس و نویسنده داستان‌های فانتزی، اولین بار این‌زبان را که شامل کوئنیا و سینداری می‌شوند ایجاد کرد.

💡 از سبزه به صحرا نگر ای لاله عذار هر جا به خط سبز الفی کرده نگار

💡 باشد زشعاع رخ دو چشم تو دو عین بینی الفی کشیده بین العینین

💡 از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ۳۰ راک، فصل شکار، الفی، سیرک عجایب: دستیار یک شبح، تعطیلات نشنال لمپون، کیت کیترج: یک دختر آمریکایی و بزرگسالان مبتدی اشاره کرد.

💡 دیدم از قد تو بر لوح دل و جان الفی شد مصور بنظر معنی آیات مرا

💡 موافق تاریخ هفت اقلیم و الفی جاماسب ملقب به اردوان شاه پسر هرمز است و توسط بهرام چوبین تربیت یافته است. خسرو پرویز که به سلطنت رسید او را برمک لقب داد و متولی نوبهار کرد و فرمانروایی بلخ، کابل، سند، مکران و فرغانه... بدست او سپرد.