از ناگه

💡 چند نوبت وعده ام دادی بهیچ مردمی کن یکشب از ناگه درآی

💡 طلب کن آنچه گم کردی چو عطّار که از ناگه شود جوهر پدیدار

💡 پس از ناگه آن تیغ کش بُد به مشت بزد بر شکم برد بیرون ز پُشت

💡 رقیب ای کاش از ناگه چو ماه روزه میشد گم که من بی رو ستائی عید می کردم بدلجویان

💡 روزی از ناگه دل دیوانه ام در جهد وان مهر شکّر بشکند