ای کاش

ای کاش. [ اَ / اِ ] ( صوت مرکب ) کاشکی. کاش:
مردم آن است که چون مرد ورا بیند
گوید ای کاش کم این صاحب غارستی.ناصرخسرو.ای کاش که بخت سازگاری کردی
با جور زمانه یار یاری کردی.حافظ.خلقی ز پی من و تو در گفتارند
چون نام من و تو در زبانها آرند
گویند فلانی و فلانی یارند
ای کاش چنان بدی که می پندارند.( از صحاح الفرس ).

تمنی را رساند کاش. کاشکی.

💡 آدم گفت: «اتمنی الجنه» (بهشت را آرزو دارم)؛ و به نقلی جبرئیل به حضرت ابراهیم چنین پیشنهادی کرد، او آرزو کرد ای کاش به‌جای اسماعیل، خداوند قربانی‌شدن گوسفندی را بپذیرد.

💡 فتح این منطقه برای اعراب بسیار سخت بود؛ به اندازه‌ای که عمر به مردم بصره می‌گفت سواد عراق و اهواز از آن شما باشد اما ای کاش بین ما و فارس (در روایتی:جبال) کوهی از آتش قرار داشت که نه ما به آنان برسیم و نه آن‌ها به ما برسند.

💡 از دل بی حاصل خود شرمسارم جای دل در بغل ای کاش فرد باطلی می‌داشتم

💡 زندگی دنیا به خاطر انسانِ مختار است تا با آزادی هدفمند به علم و با ارادهٔ آگاهانه به پرستش خداوند په پردازد تا در روز جزا به جزای کامل برسد. زندگی حقیقی همانا در سرای آخرت است، ای کاش می‌دانستید. (سورهٔ عنکبوت آیهٔ ۶۴)

💡 به تنهایی مرا هم‌صحبتان ای کاش بگذارند چراغ لاله را صحراست خوش، محفل نمی‌خواهد

💡 در این دیار باری، ای کاش بود یاری کز روی غمگساری، آید به یاری ما