لغت نامه دهخدا
یارنامه. [ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب )کار نیک و نیک نامی. ( برهان ) ( آنندراج ):
چند از این لاف یارنامه تو
در چنین منزلی کثیف و نژند.سنائی.یارنامه گزین که برگذرد
اینهمه بارنامه روزی چند.سنایی ( از جهانگیری و رشیدی و آنندراج ).روان حاتم طی گویدش بگاه سخا
که یارنامه من بیش در جهان مشکن.عمید لوبکی ( از جهانگیری ).
