از ناگهان

از ناگهان. [ اَ گ َ ] ( ق مرکب ) غفلةً. ناگاه. از ناگه:
برآساید از ما زمانی جهان
نباید که مرگ آید از ناگهان.فردوسی.

از ناگاه از ناگه ناگاه ناگهان.

💡 فکندست در بحرش از ناگهان بدان تا بیابد ز دریا امان

💡 پس از ناگهان دشمن آید به جنگ همه نامها بازگردد به ننگ

💡 چو شد بر جهانجو جهان همچو دود یکی دستش از ناگهان در ربود

💡 سواری پدید آمد از ناگهان همی خواست بر تنت سرآرد زمان

💡 درین گفتگو بد که از ناگهان خروشی برآمد که ای پهلوان

💡 که آواز بشنیدم از ناگهان بترسم که از گفتهٔ بی‌رهان