💡 جنگ شاپور با اذینه یک نبرد فرسایشی بود که پس از پیروزی شاپور یکم در نبرد ادسا بر امپراتوری روم، بین او و اذینه، شاه پالمیرا طی سالهای ۲۶۰ تا ۲۶۴ میلادی رخ داد. اذینه طی سالهای ۲۶۰ تا ۲۶۲ میلادی، شکست های سنگینی بر ساسانیان وارد کرد که باعث شد شاپور با دادن تلفات زیاد به سمت تیسفون عقب نشینی کند، اذینه توانست در سال ۲۶۳ تیسفون را به محاصره در آورد ولی موفق به تصرف آن نشد.
💡 امکان اینکه در نمایش قدرت اذینه اغراق شده باشد، زیاد است. شاپور خود در سنگنبشتهٔ معروفش در نقش رستم به اذینه اشارهای نمیکند و شاید این سنگنبشتهٔ شاپور در سال ۲۶۲م، پس از نبردهای او با رومیان و پیش از حملهٔ اذینه تهیه شده باشد
💡 هنگامی که اذینه برای بار دوم تیسفون را در محاصره داشت (سال ۲۶۵ م)، گوتها از فرصت استفاده کرده درصدد تصرف آسیای صغیر برآمدند. اذینه ناچار از ادامه جنگ با ایران منصرف شده به سوی گوتها شتافت. وی اندکی پس از جنگ با گوتها در شهر حمص به دست یکی از نزدیکان خود کشته شد (سال ۷–۲۶۶ م).
💡 زنوبیا (آرامی تدمری: 𐡡𐡶𐡦𐡡𐡩 «بَتزَبایْ»، یونانی: Ζηνοβία)، زادهٔ ۲۴۰ میلادی – مرگ پس از سال ۲۷۴ میلادی) ملکه پالمیرا، همسر اذینه شاه تدمر (پالمیرا) بود که بر ضد روم شورید و آسیای کوچک و مصر را به متصرفاتش افزود.
💡 افزون بر آن، اذینه به تعقیب آنان شتافت، تیسفون را به محاصره درآورد، پس از آنکه زیانهای فراوانی به آن شهر وارد آورد، بیشتر شهرهای شامات را از فرمانروایان ایرانی گرفت، با گالینوس[یادداشت ۲] فرزند والرین، که به امپراتوری روم رسیده بود، متحد شد و دولت روم به او لقب آگوستوس داد.
