ابنیر

ابنیر. [ اَ ] ( اِخ ) ( پدر نور ) پسر نیر و برادرزاده و سردار طالوت اولین پادشاه یهود.

پسر نیر و برادر زاده و سردار طالوت اولین پادشاه یهود

ابنیر ( عبری: אַבְנֵר ) یا ابی نیر ( عبری: אבינר בן נר ) مطابق روایات تنخ، یکی از عموزادگان شائول بود. بعد از مرگ شائول در نبرد با فلیسطی ها، پسر او ایشبعل با کمک ابنیر به پادشاهی رسید و انبیر خود به فرماندهی ارتش رسید. مطابق ادعای تنخ، ابنیر سپس تصمیم گرفت با داوود متحد شود اما در قصر داوود توسط یوآب به قتل رسید. ظاهراً مرگ او توطئه ای از جانب داوود بوده است. ایشبعل نیز مدتی بعد از کشته شدن ابنیر با توطئه داوود به قتل رسید و داوود پادشاه اسرائیل شد.

اَبنِیْر (ح قرن ۱۱پ م)(Abner)
(در عبری به معنی «پدر نور») در عهد عتیق۱، پسرعمو و سردار سپاه شائول۲. پس از مرگ شائول، ابنیر پسر او، اِیشبوشَت۳، را شاه خواند. وی برای رفع اختلاف دو مدعی، اِیشبوشَت و داود۴، در هبرون۵ به دیدار داود رفت. همان جا با نیرنگِ یوآب۶ (خواهرزاده و سپهسالار لشکر داود)، که برادر کوچکش عَسائیل۷ به دست ابنیر در جنگ کشته شده بود، به قتل رسید.

💡 او از پسران کوچک شائول بود اما زمانی که یوناتان و دیگر فرزندان شائول به همراه پدرشان در میدان نبرد کشته شدند، او توانست با یاری ابنیر به سلطنت اسرائیل برسد. ایشبوشت از خود قدرت زیادی نداشت و قدرت اصلی در دستان ابنیر بود و احتمالاً او در زمان آغاز سلطنت خردسال بوده‌است. سرانجام، داوود با نیرنگ ابنیر را به قتل رساند و بعد از مرگ ابنیر، دو تن از فرماندهان ایشبعل او را کشتند و سر بریده‌اش را برای داوود فرستادند. بعد از مرگ او، داوود بدون روبرو شدن با مانعی جدی پادشاه اسرائیل شد.