باده خانه

💡 آن پیر باده خانه وحدت علی که بود امکان تمام از خم جودش فضاله‌ای

💡 خمار عشق ز سر کی رود برون از می ز باده خانه لعلت بیار از آنکه تو دانی

💡 آن پیر باده خانه وحدت علی که ما جویای خاک پاش نه خواهان کوثریم

💡 چونک در چرخ آردت باده خانه بر بام چرخ اخضر گیر

💡 در اشعار کلاسیک فارسی، باده خانه اغلب نمادی از مکان رهایی از بندهای دنیا و رسیدن به حالتی از سرخوشی و بی‌خیالی مطلق است.

💡 او در داستان‌های قدیمی، همیشه پس از گذراندن روزهای سخت، به دنبال آرامش در گوشه و کنار یک باده خانه قدیمی و خلوت می‌گشت.

💡 شاعر با زبانی فیلسوفانه، توصیف می‌کند که چگونه باده خانه می‌تواند راهی برای فراموش کردن غم‌های بی‌پایان زندگی و رسیدن به آرامش درونی باشد.