بادرد

لغت نامه دهخدا

بادرد. [ دَ ] ( ص مرکب ) موجع. وَجِع. دارای درد. || مردم با رحم و مروت. ( ناظم الاطباء ). رجوع به با شود.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 شدن جانا اگر بادرد کاری نمیبینم به از این یادگاری

💡 همه کار جهان بادرد و سوزاست غم و اندوه نه یک دم نه دو روز است

💡 برافروخروخت از خشم و آنگاه گفت که جانم دگر گشت بادرد جفت

💡 سخن بادرد خوان و آشنا شو چه خواندی این کتب کلی فدا شو

💡 دل و جانم زتو بی مونس و بادرد بماند که تو هم محرم جان بودی و هم مرهم دل