اندر خورند

اندرخورند. [ اَ دَ خوَ / خ ُ رَ ] ( نف مرکب ) لایق و سزاوار و زیبا. ( برهان قاطع ) ( هفت قلزم ). اندرخور. ( از ناظم الاطباء ). لایق و سزاوار. ( آنندراج ):
اگر بهمتش اندرخورند بودی جای
جهانش مجلس بودی سپهر شادروان.قطران ( از انجمن آرا ).

لایق و سزاوار و زیبا اندرخور. لایق و سزاوار.

💡 به یک جایگه هر دو اندر خورند کی هر دو اصیل اند و هم گوهرند

💡 کی با یکدیگر هر دو اندر خورند کی هر دو ز یک اصل و یک گوهرند