امیل بنونیست

[ویکی فقه] بنونیست، امیل، شرق شناس سرشناس فرانسوی (۱۹۰۲ـ ۱۹۷۶) می باشد.
او در زمینه های مختلف ایران شناسی، در حیطه زبان شناسی و نیز تتبّعات هند و اروپایی  یکی از برجسته ترین دانش پژوهان عصر ماست.
در میان مستشرقان و ایران شناسان مشهوری چون آنکتیل دوپرون، ژول مول، جیمز دارمستتر، آنتوان میّه و ژان دومناش، شاید بتوان گفت که امیل بنونیست به علت عمق و وسعت آگاهی هایش، به کار بستن شیوه درست تحقیق در بررسی هایش، احاطه و تبحّرش در انواع پژوهش های ایران شناسی و کلاًّ به علت خدماتش در شناساندن هرچه بهتر فرهنگ و تمدن ایرانی، بی تردید سرآمد آنان به شمار می آید.
استاد
وی در مکتب شرق شناسی فرانسوی که دارای ویژگی ممتاز خود است، پرورش یافت و یکی از شاگردان ممتاز آنتوان میّه ـ از بنیانگذاران زبان شناسی نوین و فقه اللّغة تطبیقی هندواروپایی ـ بود.
اولین اثر
وی کتاب استاد خود را تحت عنوان «دستور زبان فارسی باستان» در ۱۳۱۰ ش /۱۹۳۱ ویرایش و با افزودن مطالب جدید دوباره منتشر کرد.
تدریس
...

💡 به تشویق پورداود در سال ۱۳۳۶ برای گذراندن دورهٔ ایران‌شناسی عازم پاریس شد و در مدرسهٔ تتبعات عالیهٔ دانشگاه پاریس به تحصیل پرداخت و به اخذ درجهٔ دکتری در تمدن و زبان‌ها و ادبیات ایرانی نایل گشت. سپس به سوئیس رفت و به مطالعه در لهجه‌های ایرانی در دانشگاه برن پرداخت. در این دوران از محضر استادان برجسته در زمینهٔ زبان‌ها و تمدن و دین‌های ایران باستان همچون امیل بنونیست و ژان دومناش برخوردار بود.

💡 زبانشناسانی چون آندرآس گیلان را تحول یافته ورنای اوستایی دانسته‌اند. دیگرانی چون امیل بنونیست این نظر را رد کرده‌اند. شرق شناسان در خصوص تعیین محل ورنا و تطبیق آن با گیلان هم اختلاف دارند.