لغت نامه دهخدا
( الایة ) الایة. [ اَ ی َ ] ( ع اِ ) رمز است الی آخر الاَّیة را.
( الایة ) الایة. [ اَ ی َ ] ( ع اِ ) رمز است الی آخر الاَّیة را.
رمز است الی آخر الایه را.
آلایه
{artifact / artefact} [مهندسی مخابرات] اعوجاج ها یا سایر اختلالات غیرعمدی و ناخواسته در صوت یا تصویر بازتولیدشده که ناشی از خطاهای انتقال یا پردازش نشانک/ سیگنال است
[ویکی الکتاب] الآیه. ریشه کلمه:
اوی (۴۱۸ بار)ائی (۳۸۲ بار)ایی (۶۲۸ بار)
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 پایان ماه مارس سال ۲۰۰۷ میلادی تامر حسنی سومین آلبوم خود را با نام " یا بنت الایه " منتشر کرد. این آلبوم ۱۳ آهنگ داشت.
💡 اینست که رب العالمین گفت: فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْیِ الایه ای فواجب علیکم ما تیسّر من الهدی و ادناه شاة و اعلاه بدنة، و اوسطه بقرة، و الاحسن هو الشاة لانه اقرب الی الیسر. و اللَّه تعالی سمّی الشاة هدیا، فی قوله هَدْیاً بالِغَ الْکَعْبَةِ.