الاصال

[ویکی الکتاب] الآصال. ریشه کلمه:
اصل (۱۰ بار)
«آصال» جمع «اُصُل» (بر وزن دهل) و آن نیز جمع «اصیل» است که از مادّه «اصل» گرفته شده است که به معنای عصر، نزدیک غروب و شبانگاه است از این نظر که اصل و پایه شب محسوب می شود.

💡 (بالغدو و الاصال ) ظاهر اين جمله اين است كه قيد جمله (و دون الجهر منالقول ) باشد و در نتيجه تنها ذكر قولى است كه به دو قسم ذكر در صبح و ذكر درشام تقسيم مى شود نه ذكر قلبى، آن وقت با بعضى از فرائض يوميه نيز تطبيق مىكند.

💡 واذكر ربك فى نفسك تضرعا و خيفه و دون الجهر منالقول بالغدو و الاصال و لا تكن من الغافلين (205)

💡 و مـعـلوم اسـت كـه وقـتـى ايـن صـفـات در آدمـى پـيـدا شـد،اعـمـال او صالح مى گردد و ممكن نيست عمل طالحى از او سر بزند، براى اينكه چنين كسىخـود را حاضر درگاه مى داند، و همواره به ياد خداست، همچنان كه خداى تعالى فرموده:(و اذكـر ربـك فـى نـفـسـك تـضـرعـا و خـيـفـه و دون الجـهـر مـنالقول بالغدو و الاصال و لا تكن من الغافلين ان الذين عند ربك لا يستكبرون عن عبادته ويسبحونه و له يسجدون )،

💡 راغب در مفردات مى گويد: (غدوه ) و (غداه..) از ساعاتاول روز است، و در قرآن كريم، (غدو) درمقابل (آصال )، و (غداه ) در مقابل (عشى ) قرار گرفته، يكجا فرموده:(بالغدو و الاصال ) و يكجا فرموده (بالغداه و العشى ). و بايد دانست كه غدوجمع غداه است، همچنانكه (قنى ) جمع (قناه ) (نيره ) است.

💡 ما سابقا در ذيل آيه شريفه (و ظلالهم بالغدو و الاصال ) در جلد يازدهم اين كتاب در پيرامون معناى سجده سايه بحث نموديم.