کلمه «اضحوکه» در زبان فارسی به معنای چیزی یا کسی است که مورد تمسخر، خنده و استهزا دیگران قرار میگیرد. این واژه بار معنایی منفی دارد و معمولاً برای توصیف فرد، رفتار یا وضعیتی به کار میرود که به دلیل عجیب بودن، اشتباهات یا ضعفهای آشکار، توجه و خنده دیگران را به خود جلب کرده است. کسی که «اضحوکه» میشود، اغلب در میان جمع مورد تحقیر یا بیاحترامی قرار میگیرد و رفتار دیگران نسبت به او توأم با بیارزش جلوه دادن شخصیت یا کارهایش است. این واژه گاهی برای توصیف وضعیتهایی نیز استفاده میشود که بهقدری نامناسب یا ناپسند هستند که تبدیل به سوژه خنده و مسخره دیگران میشوند. در ادبیات و گفتار روزمره، «اضحوکه» نماد ضعف، شکست یا عدم توانایی در جلب احترام دیگران است. با این حال، استفاده از این کلمه میتواند بار احساسی سنگینی داشته باشد و موجب رنجش فردی شود که به این شکل توصیف شده است. بنابراین، «اضحوکه» به نوعی یادآور تأثیرات منفی تمسخر و استهزا در روابط انسانی است و نشاندهنده فقدان احترام و ارزشگذاری برای فرد یا موضوع مورد بحث میباشد.
اضحوکه
لغت نامه دهخدا
اضحوکه. [ اُ ک َ ] ( ع اِ ) آنچه از آن بخندند. ج، اضاحیک، اَضاحِک. ( از اقرب الموارد ). آن چیز که مردمان را به خنده درآورد. ( مهذب الاسماء ). آنچه از وی خنده آید. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). آن چیز و سخن که مردم را به خنده آرد. ( غیاث اللغات ): این اضحوکه را در خدمت سلطان بازگفتند. ( ترجمه تاریخ یمینی چ تهران ص 346 ).
فرهنگ عمید
خنده دار، چیزی که مردم را به خنده بیاورد، آنچه سبب خنده شود.
جمله سازی با اضحوکه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دور جمشید، به ضحاک رسید؛ شد جم اضحوکه ی دوران چکنم؟!
