اشداء

سخت‌گیر، نیرومند، تندخو

ضعیف، ملایم

اشداء. [ اِ ] ( ع مص ) در فن سرود ماهر شدن. یقال: اشدی فلان؛ اذا صار ناخماً مجیداً. ( منتهی الارب ).
اشداء. [ اَ ش ِدْ دا ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شدید. شدیدان و شدت کنندگان. ( غیاث ) ( آنندراج ): اشداء علی الکفار رحماء بینهم. ( قرآن 29/48 ).

[ویکی الکتاب] معنی أَشِدَّاءُ: جمع شدید(سخت و محکم)
ریشه کلمه:
شدد (۱۰۲ بار)