ارویه

لغت نامه دهخدا

ارویه. [ اَرْ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ رِواء، به معنی رسنی که بدان بار بر شتر بندند. ( منتهی الارب ).
ارویه. [ اُ وی ی َ / اِ وی ی َ ] ( ع اِ ) بز ماده کوهی. ج، اراوی،اروی. ( مهذب الاسماء ). ارویه بضم الالف و کسرها و سکون الراء المهملة و کسرالواو و فتح الیاء و الهاء انثی الوعول و ثلث اَراوی الی العشر و الکثیر اروی او هو اسم للجمع مؤنثةً، فارسیتها بز کوهی. ( قاموس ).

فرهنگ فارسی

بز ماده کوهی

جمله سازی با ارویه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 رافائلو، در جنوا از یک تاجر به دنیا آمد که به لیورنو نقل مکان کرد. در سال ۱۸۰۵ به رم سفر کرد تا کشیش شده و در کلیسا خدمت کند. او تحصیلات خود را در یک مدرسه علمیه یسوعی در ارویه‌تو، جایی که عموی رافائلو اسقف بود، به پایان رساند. در سال ۱۸۱۲ توسط دولت ناپلئون دستگیر و به جزیره کرس تبعید شد. او در سال ۱۸۱۴ آزاد شد و دیگر به کلیسا نرفت.

داجون یعنی چه؟
داجون یعنی چه؟
ورژن یعنی چه؟
ورژن یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز