لغت نامه دهخدا
ارضین. [ اَ رَ ] ( ع اِ ) ج ِ اَرض ( در حالت نصب و جرّ ).
- ارضین سبع؛ هفت طبقه زمین.
ارضین
فرهنگ عمید
در باور قدما، هفت طبقۀ زمین.
فرهنگ فارسی
جمع ارضدرحالت نصب وجر )
( اسم ) جمع: ارض ( درع. در حالت نسبی و جری ) یا زمینها سبع. هفت طبق. زمین.
جمله سازی با ارضین
💡 موجود شدند بهر این کار ارضین و عناصر و سماوات
