لغت نامه دهخدا
ارتیان. [ اَ ] ( اِخ ) قریه ای از نواحی أستوا از اعمال نیشابور و ابوعبداﷲ الحسن بن اسمعیل بن علی الارتیانی النیسابوری ( متوفی پس از 310 هَ. ق. ) بدانجا منسوبست. ( معجم البلدان ).
ارتیان. [ اَ ] ( اِخ ) قریه ای از نواحی أستوا از اعمال نیشابور و ابوعبداﷲ الحسن بن اسمعیل بن علی الارتیانی النیسابوری ( متوفی پس از 310 هَ. ق. ) بدانجا منسوبست. ( معجم البلدان ).
قریه از نواحی استوا از اعمال نیشابور
اسم: آرتیان (پسر) (فارسی) (تلفظ: artian) (فارسی: آرتیان) (انگلیسی: artian)
معنی: منسوب به پاکی و تقدس
آرتیان. آرتیان نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان درگز استان خراسان رضوی ایران است. این روستا در دهستان تکاب قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ( ۱۰۰خانوار ) ۴۰۸نفر بوده است.
• تپه آرتیان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زیارتگاه سید قاضی سلطان در شمال غربی شهر درگز در دو کیلومتری غرب آبادی ارتیان نزدیک آبادی خاخیان بقعه ای دیده میشود که در وضع فعلی سرتاسر بنا را تالاری تشکیل میدهد که پشت تالار دو اتاق قرار گرفته است. اتاق اول پیش بقعه واتاق دوم خود مزار میباشد. در غرب وپشت بقعه ساختمانهایی است که به نظر میرسد روزی آباد بودهاند سنگ قبر این مزار به نام میر قاضی سلطان است ومعلوم نیست از کدام طبقه شخصیتهای خاوران است. مردم این منطقه میرقاضی سلطان را از صالحان واولیاء خدا میدانند و معتقدند کسانی که دارای گلو درد هستند با ریختن ماست بر روی سنگ رلیسیدن آن با زبان شفا مییابند از آن رو به آن قاتقلی امام میگویند.