ابن عصفور. [ اِ ن ُ ع ُ ] ( اِخ ) ابوالحسن علی بن موسی الحضرمی النحوی. اجداد او از مردم حضرموت و مولد او باشبیلیه. در شریش و مالَقه و مرسیه بتدریس اشتغال داشت. و او را کتب بسیار در فنون ادب است، ازجمله: کتاب الازهار. کتاب الهلال. کتاب انارةالدیاجی. مختصرالغره. شرح حماسه. شرح جزولیه. شرح متنبی. مولد او به سال 597 هَ.ق. و وفات 669.
اوراست کتاب الازهار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آل عصفور، خاندانی از علمای روحانی شیعه در بحرین، قطیف و نواحی جنوب ایران در سده ۱۲ و ۱۳ قمری/ ۱۸ و ۱۹ میلادی هستند. نیای این خاندان عصفور بن احمد بن عبدالحسین بن عطیه بن شیبه درازی شاخوری بحرانی است. شخصیتهای بنام این خاندان، علاوه بر لقب آل عصفور، به ابن عصفور یا عصفوری نیز شناخته شدهاند. همچنین به دلیل اینکه عمدتاً در «درّاز»، از روستاهای بحرین در نزدیکی منامه، یا در شاخوره، از روستاهای همجوار آن، زاده شده یا زندگی کردهاند به «درّازی» و «شاخوری» و «بحرانی» نیز شهرت یافتهاند.
