نیک گهر

لغت نامه دهخدا

نیک گهر. [ گ ُ هََ ] ( ص مرکب ) خوش ذات. ( یادداشت مؤلف ). نژاده. نیک گوهر. رجوع به نیک گوهر شود.

فرهنگ فارسی

خوش ذات. نژاده. نیک گوهر.

جمله سازی با نیک گهر

💡 چشمم زغمت نیک گهر ریز شدست دریاب که ناموس لبت می شکند