میانه عمر
میانه عمر به معنای نیمه عمر یا میانسالگی است؛ یعنی دورهای از زندگی که در وسط عمر یک فرد قرار دارد، معمولاً وقتی که فرد از جوانی عبور کرده و به سن میانسالی رسیده است. این مرحله را میتوان نقطه میانی زندگی دانست که بین دوران جوانی و سالمندی قرار گرفته است.
در واقع، میانه عمر دورهای است که فرد نه جوان است و نه پیر، بلکه در میانه راه زندگی خود قرار دارد. در این دوران، افراد معمولاً تجربههای بیشتری کسب کردهاند و از نظر فکری و عاطفی به بلوغ رسیدهاند. این مرحله فرصتی است برای مرور گذشته، ارزیابی دستاوردها و برنامهریزی برای آینده. بسیاری از افراد در این سن به دنبال تعادل میان مسئولیتهای کاری، خانواده و زندگی شخصی هستند.
همچنین، در میانه عمر ممکن است افراد با چالشهای خاصی مواجه شوند، مانند تغییرات جسمانی، نگرانیهای مربوط به سلامت یا نگرانی درباره آینده و پیری. با این حال، این دوره میتواند زمان ارزشمندی برای رشد شخصی، تقویت روابط و دستیابی به اهداف جدید باشد.
مترادفها
میانهی زندگی، وسط عمر
متضادها
آغاز عمر، پایان عمر
لغت نامه دهخدا
میانه عمر. [ ن َ / ن ِ ع ُل ْ ] ( ص مرکب ) میانه سال. میانه سن. نه جوان و نه پیر. ( ناظم الاطباء ). میان سال. میانه سن.
فرهنگ فارسی
میانه سال میانه سن نه جوان و نه پیر.
جمله سازی با میانه عمر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 میر حیدر، در آمل چشم به جهان گشود و تا میانسالی به کارهای دیوانی و دولتی مشغول بود. اما در میانه عمر سودای دانش اندوختن در سر گرفت و رهسپار نجف شد.