کرائیت
مترادفها
خرچنگ
لغت نامه دهخدا
کرائیت. [ ک َ ] ( اِخ ) از اقوام مغول مسیحی ساکن واحات شرقی داخلی صحرای گوبی و جنوب دریاچه بایکال تا دیوار چین و قویترین اقوام مغول در قرن پنجم و ششم هجری. رجوع به تاریخ مغول تألیف اقبال ص 7 شود.
فرهنگ فارسی
یکی از اقوام مغول که مسکن ایشان واحه های شرقی داخله صحرای گبی و جنوب دریاچه بایکل تا دیوار چین بود. این قوم در مدت دو قرن ( پنجم و ششم هجری ) قویترین اقوام مغولستان بودند و بر بیشتر طوایف اطراف حکومت داشتند و از سال ۳۹۸ ه ق. که پادشاه ایشان قبول دین مسیح کرده بود بدین آیین گرویدند و بهمین جهت از همان ایام در اروپا مشهور شدند و افسانه ها در باب این قوم و پادشاه ایشان بین مردم آن قاره انتشار یافته بود.
جمله سازی با کرائیت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در نوشتههای قرن هشتم اورخون هم از این قوم به نام تغز اوغوز (نُه اوغز) یاد شدهاست، بنابراین اغوز به نه قبیله مانند: اغوز، اویرات، آرلاد، جلایر، تاتار، قنقرات، قیات، کرائیت و مغول تقسیم شدهاست.
💡 ترگوت یا ترگود یا ترغوت (به مغولی: Торгууд)یکی از تیرههای چهارگانهٔ اویراتها بودند. آنان تبار خود را به محافظان شخصی طغرل خان کرائیت میرساندند. تُرگوت در زبان مغولی از ریشهٔ تُگُت و به معنای ابریشم است.