لغت نامه دهخدا
ارخن. [ اُخ ُ ] ( اِخ ) ( نهر... ) نهری در مغولستان که حوزه علیای آن در قدیم مسکن قبیله نایمان بود. در اواسط مائه دوم هجری قوم اویغور بر آن ناحیه تسلط یافت و سپس یورت اصلی اجداد چنگیز و خود او گردید و پس از مرگ چنگیز این ناحیه در جزو بخشهای دیگر به تولوی جوان ترین فرزند او رسید. ( تاریخ مغول ص 7، 17، 18، 110 ).
