لغت نامه دهخدا
مغالط. [ م ُ ل ِ ] ( ع ص ) سوفسطایی. سفسطی. ج، مغالطین. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به مغالطه شود.
مغالط. [ م ُ ل ِ ] ( ع ص ) سوفسطایی. سفسطی. ج، مغالطین. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به مغالطه شود.
سوفسطایی وصیتها که از مغالطات ایمنی دهند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در مورد الگوی نخست شاید بهترین شیوه برخورد با این مغالطه آن باشد که برای شخص مغالط توضیح دهیم، او چیزی را اثبات نکردهاست بلکه تنها ادعایش را تکرار کردهاست و به همین دلیل در واقع استدلالی نکردهاست و به جای تکرار بهتر است که استدلال کند. یا این که فرضی که در استدلال نهان است و خود به اثبات نیاز دارد را مطرح کنیم و از مغالط برای آن استدلال بخواهیم.
💡 دلیل اینکه افراد سفسطه گر و مغالط از این مغالطه بسیار سود میجویند این است که همانطور که گفته شد این استدلال برای کسانی که حکم آن را از پیش قبول داردن معتبر به نظر میرسد و آنها ایرادی بر آن نمیگیرند.