مراهم

مراهم. [ م َ هَِ ] ( ع اِ ) ج ِ مرهم. ( از متن اللغة ). رجوع به مَرهَم شود: الم جراحت ماتمش را به مراهم بیکرانه تسکین بخشد. ( ظفرنامه یزدی از فرهنگ فارسی معین ).

= مرهم

جمع مرهم
( اسم ) جمع مرهم: و الم جراحت ماتمش را بمراهم مراحم بیکرانه تسکین بخشید.

💡 چه ظلم است این خدا را کاندرین بزم مراهم توبه هم ساغر شکستند

💡 گرچه زحمت یافت دل باری مراهم راحتی‌ست کاخر آن رنج از برای آن لب و دندان کشید

💡 خدنگِ غمزۀ او بر دلم خطا نشود وگر خطاست مراهم صواب می‌آید

💡 چون شما را هست در اسرار دست شد مراهم چون زفان از کار دست

💡 هم آبروی بود مراهم هوای دل وان آب و آن هوای خوشم سازگار بود

💡 تاشد زیاده مهر تو ای آفتاب حسن شد سوز عاشقانه مراهم زیاد باز