محمدیه

( محمدیة ) محمدیة. [ م ُ ح َم ْ م َ دی ی َ ]( اِخ ) نام شهری است به کرمان. ( از معجم البلدان ).
محمدیه. [ م ُ ح َم ْ م َ دی ی َ ] ( اِخ ) از غلاة شیعه منتظر رجعت محمدبن عبداﷲبن حسن بن امام حسن. این فرقه میگفتند که امام محمدباقر جانشینی خود را به ابومنصور واگذاشته و این مقام بعد از ابومنصور به آل علی برمیگردد و انتظار رجعت محمدبن عبداﷲبن حسن را به عنوان قائم میکشیدند و از فروع مغیریه بودند. ( مقالات اشعری صص 24-25 و انساب سمعانی و الفرق بین الفرق صص 42- 43 و ص 232 ) ( خاندان نوبختی ص 263 ).
محمدیه. [ م ُ ح َم ْ م َ دی ی َ ] ( اِخ ) نام جماعتی از غلات و معتقدین به الوهیت حضرت محمد رسول اﷲ ( ص ). ( خاندان نوبختی ص 259 و 260 و 263 ). رجوع به غالیه شود.
محمدیه. [ م ُ ح َم ْ م َ دی ی َ ] ( اِخ ) طرفداران امامت محمدبن امام علی هادی ومعتقدین به غیبت او. ( خاندان نوبختی ص 109 و 263 ).
محمدیه. [ م ُ ح َم ْ م َ دی ی ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان زیدآباد بخش مرکزی شهرستان سیرجان، واقع در 30هزارگزی شمال سعیدآباد سر راه فرعی پاریز به زیدآباد، با 300 تن سکنه. آب آن از قنات و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).
محمدیه. [ م ُ ح َم ْ م َ دی ی ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان فراهان پائین بخش فرمهین شهرستان اراک، واقع در 28هزارگزی جنوب فرمهین و 3هزارگزی راه عمومی ساروق، با 115 تن سکنه. آب آن از قنات و راه آن اتومبیل رو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).
محمدیه. [ م ُ ح َم ْ م َ دی ی ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان حومه خاوری شهرستان رفسنجان، در 7هزارگزی خاور رفسنجان و 8هزارگزی شمال شوسه رفسنجان به کرمان، با 77 تن سکنه. آب آن از قنات وراه آن فرعی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).
محمدیه. [ م ُ ح َم ْ م َ دی ی ِ ] ( اِخ )دهی است از دهستان رستاق بخش خلیل آباد شهرستان کاشمر با 903 تن سکنه. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
محمدیه. [ م ُ ح َم ْ م َ دی ی ِ ] ( اِخ ) دهی است جزء دهستان بهنام وسط بخش ورامین شهرستان تهران، با 323 تن سکنه. راه آن از طریق باغ خاص ماشین رو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).
محمدیه. [ م ُ ح َم ْ م َ دی ی ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان حومه بخش حومه شهرستان شهرضا، واقع در 9هزارگزی جنوب شهرضا کنار راه ماشین رو شهرضا بسمیرم بالا، با 234 تن سکنه. آب آن از قنات است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10 ).

دهی از دهستان رستاق بخش خلیل آباد شهرستان کاشمر. دارای ۹٠۳ تن سکنه. محصول: غلات زیره سبز انگور.
نام میدانی بجنوب تهران

محمدیه (استان معسکر). محمدیه ( به عربی: المحمدیة ) یک شهرداری در الجزایر است که در استان معسکر واقع شده است. محمدیه ۸۴٬۷۰۰ نفر جمعیت دارد.
محمدیه (خوسف). محمدیه، روستایی در بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی در شرق ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این آبادی، ۱٬۵۹۰ نفر ( در ۴۶۰ خانوار ) بوده است.
محمدیه (درمیان). محمدیه روستایی در دهستان میاندشت بخش مرکزی شهرستان درمیان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۱۷۴ نفر ( در ۳۸ خانوار ) بوده است.
محمدیه (سیرجان). محمدیه روستایی در دهستان زیدآباد بخش زیدآباد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۴۹ نفر ( ۱۵۶خانوار ) بوده است.
محمدیه (قزوین). محمدیه شهری که مرکز بخش محمدیه شهرستان البرز استان قزوین ایران است که تمامی جمعیت آن را مهاجرین تشکیل می دهند. این شهر در راهِ آزادراه کرج–قزوین و ۱۴ کیلومتریِ شرقِ شهرِ قزوین، ۷۸ کیلومتریِ شهرِ کرج و ۱۰۰ کیلومتریِ شهرِ تهران جای دارد. محمدیه در میانِ آزادراه کرج–قزوین و جاده قدیم کرج–قزوین نهاده شده است.
باورس روستایی در ۳ کیلومتری شمال شرقی شهر است و تا نیم قرن پیش مردم باورس در موقعیت فعلی شهر به کشاورزی مشغول بودند به همین علت نام اولیه محمدیه، «شهرک باورس» بود که این نام بر روی محافظ های کنتور آب، در مناطق قدیمی شهر قابل مشاهده است. پس از مدتی نام آن به «شهرک زیباشهر» تغییر یافت ۴ سال ۷ ماه بعد نام به محمدیه تغییر یافته است. از زمان تأسیس شهرداری در تاریخ ۱۳۷۴/۶/۱ تا به امروز «شهر محمدیه» نامیده می شود.
این شهر درسال ۱۳۸۵خورشیدی دارای ۴۱٫۷۶۶ نفر جمعیت بود. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ با احتساب شهر جدید مهرگان که در آن سال دارای شهرداری نشده بود و جزئی از محمدیه به حساب می آمد دارای ۹۰٫۵۱۳ نفر جمعیت بوده است. عمده جمعیت این شهر تازه تأسیس را ترک ها و گیلک های مهاجر از استان گیلان تشکیل می دهند و اکثریت گیلک های استان قزوین در این شهر سکونت دارند.
در اول شهریور ۱۳۷۴ با تصویب اکثریت وزرای عضو کمیسیون سیاسی – دفاعی هیئت دولت، با توجه به اختیار تفویضی هیئت وزیران تصویب نمودند: «شهرک زیباشهر ( شهرک باورس ) از توابع بخش مرکزی شهرستان قزوین به شهر تبدیل و «محمدیه» نامیده شود. » این تصویب نامه در تاریخ ۱۳۷۴٫۶٫۵ به تأیید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده و از سوی حسن حبیبی - معاون اول رئیس جمهور وقت - ابلاغ گردید؛ بنابراین شهرداری محمدیه در سال ۱۳۷۴ خورشیدی تأسیس شد
در سال های اخیر، شهرستان شدن و استقلال از شهرستان البرز در شورای شهر و شهرداری محمدیه مورد بحث می باشد ولی ضعف در فراهم کردن امکانات لازم همچون تکمیل بیمارستان در منطقه ۷ شهرداری و …، موجب تأخیر چند ساله این موضوع شده است.
محمدیه دارای خطوط تاکسیرانی به مقصد شهرهای قزوین و الوند، مهرگان ( قزوین ) و روستای باورس می باشد.
اتوبوس ها در داخل شهر و به مقصد شهرهای قزوین ( ولیعصر، پارکسوار ) و الوند ( بوستان لاله ) تردد می کنند. ناوگان اتوبوسرانی شهر محمدیه سن زیادی داشتند و فرسوده بودند که سرانجام با اعتراض مستمر شهروندان و اعتصاب رانندگان در اواخر سال ۱۴۰۰ با ناوگان اتوبوسرانی شهر قزوین نوسازی و جایگزین شدند.
محمدیه (مراکش). محمدیه یکی از شهرهای کشور مراکش است.
محمدیه بندری است در ۱۵ کیلومتری شمال شرقی شهر کازابلانکا و واقع در منطقه غربی کشور مراکش.
این شهر تا سال ۱۹۵۹ فضاله نام داشت ولی بعداً برای بزرگداشت محمد پنجم تغییر نام داد.
محمدیه (کاشمر). محمدیه به گویش کاشمری: مَمِدیَه نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کاشمر در استان خراسان رضوی است. این روستا در دهستان پایین ولایت قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱٬۳۰۹ نفر ( ۴۳۴خانوار ) است.

[ویکی فقه] فرقه محمدیه پس از وفات ابوجعفر محمد بن علی الهادی (برادر امام حسن عسکری (علیه السلام)) به مهدویت و امامت وی قائل شدند؛ با این که وی در حیات پدر بزرگوارش وفات کرده است. او نزدیک سامرا مدفون است و آرامگاه او در نزدیکی قریهِ بلد معروف به بقعهِ سید محمد می باشد.
پیروان امامت محمد، برادر امام عسکری (علیه السلام) و منحرف از امام مهدی (علیه السلام) بودند.
انحراف از مهدویت
محمدیه طرف داران امامت محمد بن علی بن محمد بن علی بن موسی الرضا (علیهم السلام) و یکی از گروه هایی بودند که در مهدویت دچار انحراف شدند.
محمد بن علی بن موسی الرضا
وی، از سادات جلیل القدر علوی بود که زمان حیات پدرش درگذشت.
مقبره
...

💡 این روستا در دهستان محمدیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۶ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.