پل خواجو

پل خواجو. [ پ ُ ل ِ خوا / خا ] ( اِخ ) رجوع به پل بابارکن الدین شود.

( پل بابارکن الدین ) پلی است که بامر شاه عباس دوم در سر راه اصفهان بشیراز ساخته شده و آنرا بنامهای مختلف: پل شیرازپل خواجوپل گبرها پل حسن آباد و پل امیر حسن بیک ( زیرا یک قسمت از پل را که تمام از سنگ است امیر حسن بیک آق قوینلو ساخته و طبقه دوم را شاه عباس از آجربناکرده است. ) دو چیز شاه را تشویق کردکه دراین محل پل بسازد یکی صفا و منظره رودخانه دیگری مجاورت محله گبرهابان مکان تا آنان از روی پل رفت و آمد کنند و دیگر به خیابان بزرگ چهارباغ نروند زیرا که از روی این پل راهشان بشهر بسیار نزدیکتر میشد. این پل از ۱٠۵۲ تا ۱٠۷۷ هجری ساخته شد و باپل الله وردیخان قریب دو هزار ذرع فاصله دارد و دارای ۲۱ دهنه میباشد. جلو دهنه هر چشمه کشویی سنگی وجود دارد که آنرا با تخته چوبی میشود گرفت تا آب رودخانه بالا بیاید. در زیر پل سکوهای وسیعی ساخته شده که هنگام کمی آب و در فصل تابستان مردم در آنجامی نشینند.روی پل در وسط خیابان وسیعی دارد و در طرفین آن غرفه هایی ساخته شده و دروسط پل عمارت دو طبقه گچ بری شده بنا کرده اند که گچ بری و نقاشیهای آن از بین رفته ولی اخیرا تعمیر کرده اند. طول پل ۱۲۶ متروعرض هر یک ازدهنه ها ۳/۴مترمیباشد.

💡 چهارباغ خواجو، خیابان چهارباغ تاریخی دیگر اصفهان است که به موازات چهارباغ عباسی و بین پل خواجو تا چهارراه نقاشی قرار دارد.

💡 پل‌های مهم قدیمی و تاریخی روی زاینده‌رود سی‌وسه پل - پل خواجو - پل مارنان - پل جویی و پل شهرستان هستند.

💡 خانه هنرمندان اصفهان بنایی از دورهٔ پهلوی است که در پارک ایثارگران اصفهان بین پل خواجو و پل بزرگمهر جای گرفته است. این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۵۱۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 «خواجه پطرس ولیجانیان که اگر سرمایهٔ او را به سکه‌های نقره تبدیل کنیم و آنها را در گونی‌های کتانی بگذاریم و در ۲۱ دهانهٔ پل خواجو قرار دهیم قادرند گذر آب را بر زاینده رود ببندند.»