فرهنگ فارسی
این بنا در قسمت شرقی میدان نقش جهان اصفهان و روبروی بنای معظم عالی قاپو واقع شده است. در سال ۱٠۱۱ ه.ق. بامر شاه عباس اول بجای مسجد خرابه ای که وجود داشته بنا گردیده است. کتیبه بالای در ورودی بنام شاه عباس و بخط رقاع از علی رضا عباسی است.در طرفین در ورودی دو سکوی سنگ مرمر موجود و در چوبی مسجد یک پارچه از چوب بوده و بقطر ۱٠ سانتیمتر میباشد. دالان مسجد از کاشی های هفت رنگ تزیین یافته در ورودی شبستان مسجد از چوب با قاب های هندسی است صحن زیر ابتدا بچهار و بعد به هشت قسمت تقسیم میگردد که بوسیله پیچ های فیروزه ای شکل از یکدیگر جدا شده اند. تزیینات ازاره مسجد از کاشیهای هفت رنگ و بقیه از کاشیهای معرق فوق العاده زیبا که بهترین نمونه آن در محراب مشاهده میگردد ساخته شده- طرفین محراب عبارت ( عمل حقیر فقیر محتاج برحمت خدا محمد رضا ابن استاد حسین بنا اصفهانی ۱٠۲۸ ) نوشته شده. در صحن زیر گنبد مربع شکل ۲۴ ۲۴ متر میباشد. کتیبه زیر گنبد بخط علیرضا عباسی و مورخ ۱٠۲۵ ه.ق.است. در زیر گنبد شبستانی است که در وسط آن چهار ستون مدور دیده میشود و در حقیقت نگاهدارنده بنیان گنبد میباشد. تعمیر اساسی این بنا از سال ۱۳٠۸ هجری شمسی در عهد رضا شاه شروع گردید. در سالهای بعد بتدریج تعمیرات مفصلتری در آن بعمل آمده و در سال گذشته جلو خان مسجد که در زمان صفویه با کاشی هفت رنگ تیین گردیده و در عهد قاجاریه بمرور خراب شده بود از روی نمونه های قدیمی که در شبستان زیرین مسجد محفوظ است تهیه و نصب گردیده و در سال جاری اتمام خواهد پذیرفت و بدین ترتیب مسجد شیخ لطف الله شکوه دیرین خود را باز مییابد همچنین سکوهای مرمر طرفین در ورودی و سنگ فرش دالان مسجد تعمیر و تجدید گردیده است. چون شاه عباس کبیر این مسجد را برای نمازگزاری شیخ لطف الله پدر زن خود اختصاص داد باین نام موسوم گشته است.