لحیم کاری

لحیم کاری. [ ل َ ] ( حامص مرکب ) عمل پیوند ظروف مسی و برنجی و غیره.

لحیم کردن ظرف های فلزی، جوشکاری.

عمل لحیم کار پیوند ظرفهای فلزی جوشکاری.

{soldering} [جوشکاری و آزمایش های غیرمخرب، مهندسی مواد و متالورژی] نوعی ایجاد اتصال با استفاده از فلز پرکننده در دمای پایین تر از 450 درجۀ سلسیوس و زیر نقطۀ ذوب فلز پایه که در آن نفوذ در اتصال براثر خاصیت مویینگی است متـ. لحیم کاری نرم soft soldering

لحیم کاری ( به انگلیسی: Soldering ) فرآیندی است که در آن دو یا چند جسم معمولاً فلزی با ذوب کردن و قراردادن یک فلز پرکننده ( لحیم ) به هم متصل می شوند. در این فرآِیند فلز لحیم نقطه ذوب پایین تری از دو جسم دیگر دارد. برخلاف جوشکاری، در لحیم کاری فلز پایه ذوب نمی شود و فقط فلز پرکننده یا لحیم ذوب می شود. در لحیم کاری سخت نیز فلز پایه ذوب نمی شود ولی فلز لحیم در دمای بالاتری ذوب می شود. در گذشته، تقریباً تمام فلزات لحیم شامل سرب بودند ولی نگرانی های فزاینده زیست محیطی و بهداشتی بر استفاده از لحیم های بدون سرب برای کاربردهای الکترونیکی و لوله کشی تأکید می کنند.
شواهدی وجود دارد که لحیم کاری را ۵۰۰۰ سال پیش در بین النهرین به کار گرفته اند. تصور می شود که لحیم کاری و بریزینگ از اوایل تاریخ فلزکاری و احتمالاً از ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد منشأ گرفته است. شمشیرهای سومری ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد با استفاده از لحیم کاری سخت تولید می شدند.
لحیم کاری در تاریخ برای ساخت وسایل جواهرات، وسایل آشپزی، ابزار و همچنین موارد دیگر مانند ساخت شیشه های رنگی مورد استفاده قرار می گرفت.
لحیم کاری در لوله کشی، وسایل الکترونیکی و فلزکاری از چشمک زن ها تا جواهرات و آلات موسیقی استفاده می شود.
لحیم کاری اتصالات دائمی اما برگشت پذیر بین لوله های مسی در سیستم های لوله کشی و همچنین در اشیا ساخته شده از ورقه های فلزی مانند قوطی های غذایی، ناودان باران و رادیاتور اتومبیل را فراهم می کند.
اجزای طلا و جواهر، ماشین آلات و برخی از اجزای سیستم های تبرید و لوله کشی اغلب توسط فرایند لحیم کاری نقره در دمای بالاتر ساخته و تعمیر می شوند. قطعات کوچک مکانیکی نیز معمولاً لحیم می شوند. از لحیم کاری برای اتصال سرب و فویل مس در فرایند ساخت شیشه های رنگی نیز استفاده می شود.
لحیم کاری در زمینه الکترونیک برای اتصال سیم ها به دستگاه ها و اجزای الکترونیکی به برد مدار چاپی استفاده می شود. اتصالات الکترونیکی را می توان به صورت دستی و با استفاده از هویه، لحیم کاری کرد. روش های خودکار مانند لحیم کاری موج ویا فر لحیم کاری برای ایجاد همزمان اتصالات متعدد در بردهای الکترونیکی به کار می روند. این روش هزینه دستگاه های الکترونیکی را به شدت کاهش می دهد.

💡 روشهای معمول ساخت جواهرات مانند نورد و لحیم کاری برای تیتانیوم عملی نیست، اگرچه می‌توان آنها را با جوشکاری در یک فضای بی اثر با استفاده از مثلاً جوشکاری لیزر ساخت.

💡 مقدار زمانی که خمیر لحیم کاری می تواند روی یک شابلون بماند بدون اینکه بر خواص چاپ آن تأثیر بگذارد. سازنده خمیر این مقدار را ارائه می دهد.

💡 فلاکس های مبتنی بر کلوفان با کلوفان، عصاره طبیعی درختان کاج ساخته می‌شوند. این فلاکس ها را می توان در صورت نیاز پس از فرآیند لحیم کاری با استفاده از یک حلال (به طور بالقوه شامل کلروفلوئوروکربن ها ) یا حذف کننده صابونی کننده فلاکس تمیز کرد.

💡 چسبندگی خاصیت خمیر لحیم کاری برای نگه داشتن یک جزء پس از قرار دادن قطعه توسط دستگاه است. از این رو، عمر چسبندگی خاصیت حیاتی خمیرهای لحیم کاری است و به عنوان مدت زمانی تعریف می شود که خمیر لحیم می تواند بدون تغییر قابل توجهی در خواص چسبندگی در معرض جو بماند. یک خمیر لحیم کاری با عمر چسبندگی طولانی به احتمال زیاد فرآیند چاپ ثابت و قوی را برای کاربر فراهم می کند.

💡 کرنش‌سنجهایی که برای اندازه‌گیری گشتاور استفاده می‌شوند شامل فویل، نیمه هادی منتشر شده و انواع لایه نازک می‌باشد. این‌ها می‌توانند به صورت مستقیم با لحیم کاری یا چسب به میله وصل شوند. اگر نیروهای وارده بزرگ نباشند و یک بار نا متعادل را بتواند متحمل شود، در این صورت لوازم جانبی الکترونیکی شامل باتری، تقویت کننده و فرستنده رادیویی را می‌توان روی میله نصب کرد.

💡 سرامیک‌ها مواد غیرفلزی معدنی هستند که به دو گروه اصلی تقسیم می‌شوند: سرامیک‌های ساختاری و سرامیک‌های متداول. یک خصوصیت رایج مواد سرامیکی آن است که آن‌ها از پودر ساخته می‌شوند که توسط فرایندهای مختلف به شکل مورد نظر شکل‌دهی می‌شوند. در فرایند اتصال آن‌ها از یک پیوند دهنده استفاده می‌شود و سپس تا دمای بالا با یا بدون فشار خارجی حرارت داده می‌شود تا قطعه لحیم کاری شده متراکم حاصل شود.