فضل بن عباس

فضل بن عباس. [ ف َ ل ِ ن ِ ع َب ْ با ] ( اِخ ) ربنجنی بخارایی. رجوع به ربنجنی شود.
فضل بن عباس. [ ف َ ل ِ ن ِع َب ْ با ] ( اِخ ) ابن ربیعبن حارث بن عبدالمطلب. یکی از زعمای مدینه در قیام علیه بنی امیه بود و در وقعه ٔحره به سال 63 هَ. ق. درگذشت. ( از الاعلام زرکلی ).
فضل بن عباس. [ ف َ ل ِ ن ِ ع َب ْ با ] ( اِخ ) ابن عبدالمطلب هاشمی قرشی. از دلیران صحابه رسول اکرم و سالمندترین اولاد عباس بود. او را «ردف رسول اﷲ» لقب داده اند. پس از درگذشت رسول اکرم وی به شام رفت و در اردن به بیماری طاعون درگذشت. از وی 24 حدیث صحیح روایت شده است. ( از الاعلام زرکلی ).
فضل بن عباس. [ ف َ ل ِ ن ِ ع َب ْ با ] ( اِخ ) ابن عتبةبن ابی لهب. شاعری است از قریش و از فصحای بنی هاشم بوده است. وی معاصر فرزدق و احوص بود. و عبدالملک بن مروان را می ستود و نخستین هاشمی بود که به ستایش امویان پرداخت. وی را فضل اللهبی نیز گفته اند منسوباً به لهب که جد اوست. درگذشت وی در حدود یکصد سال پس از هجرت نبوی اتفاق افتاد. ( از الاعلام زرکلی ).

💡 جون بن جوی غلامی سیاه و اهل نوبه بود. علی بن ابی طالب او را از فضل بن عباس بن عبدالمطلب به مبلغ ۱۵۰ دینار خریداری نمود، و به ابوذر هدیه کرد. وی تا هنگام تبعید ابوذر غفاری و نیز در تبعیدگاه (ربذه) در کنار او بود. پس از درگذشت ابوذر در سال ۳۲ هجری جون بن جوی به مدینه برگشت و در خدمت علی بن ابی طالب و سپس در خدمت حسن مجتبی و حسین بن علی و سرانجام در خدمت علی بن حسین (سجاد) بود.

💡 بنابر روایات شیعه، فاطمه وصیت کرده‌بود دوست ندارد افرادی که به او ستم کردند و اسباب خشم و غضب او را فراهم کردند، بر پیکرش نماز بخوانند و در تشییع او حاضر شوند؛ از این‌ رو خواسته‌ بود او را مخفیانه تشییع و دفن کنند و محل دفن او مخفی بماند. علی به کمک اَسماء بِنت عُمِیس، همسرش را غسل داد و خود بر پیکرش نماز خواند. به‌ جز علی چند نفر دیگر نیز در نماز شرکت کردند، که در مورد تعداد و نام افراد اختلاف وجود دارد. طبق نقل‌ها، حسن مجتبی، حسین، عباس بن عبدالمطلب، مِقداد، سلمان، ابوذر، عمّار، حُذَیْفه، عَقیل، زبیر، عبدالله بن مسعود، بُرَیْده و فضل بن عباس در این نماز شرکت داشتند.