چهار کس
لغت نامه دهخدا
چهارکس. [ چ َ ک َ ] ( اِخ ) چهارکس بن عبداﷲ الناصری الصلاحی ملقب به فخرالدین و مکنی به ابومنصور از امیران بزرگ دولت صلاحیه مصر و مردی بزرگوار و بزرگ قدر و بلندهمت بود. بنای قیساریه کبری در قاهره به وی منسوب است. ابن خلکان میگوید: جماعتی از تجار را که در شهرهای گوناگون میگشتند دیدم که آنها می گفتند ما به زیبائی و عظمت و استحکام بناهای قیساریه در هیچ شهری ندیدیم. در قسمت بالای قیساریه مسجد بزرگی و بهارخواب معلقی ساخت. و در سال 608 هَ.ق. در دمشق درگذشت و در جبل صالحیه دفن شد. مدفنش در آنجا مشهور است. ابن خلکان در ترجمه چهارکس به عربی میگوید: معناه بالعربی اربعة نفس و هو لفظ عجمی... ( ابن خلکان ص 130 ).
فرهنگ فارسی
چهار کس بن عبدالله الناصری الصلاحی ملقب بفخر الدین و مکنی به ابو منصور از امیران بزرگ دولت صلاحیه مصر و مردی بزرگوار و بزرگ قدر بو بلند همت بود.
جمله سازی با چهار کس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 و گفت: پیش چهار کس دست تهی مروید: پیش عیال و بیمار و صوفی و سلطان.
💡 و حاتم اصل گفت، «خدای تعالی در قیامت به چهار کس بر چهار گروه حجت کند: به سلیمان بر توانگران و به یوسف بر بندگان و به عیسی بر درویشان و به ایوب بر اهل بلا». این قدر از علم شکر کفایت بود در این کتاب والله اعلم بالصواب.
💡 مال ده، گر چهار کس باشد یک سر تازیانه بس باشد
💡 نقل است که حسن گفت: از سخن چهار کس عجب داشتم: کودکی و مستی و مخنثی و زنی. گفتند: چگونه؟
💡 ملک گفت: به تو واثق نشاید بود، ای بلار! گفت: ثقت خردمندان به چهار کس مستحکم نگردد: ماری آشفته؛ و ددی گرسنه؛ و پادشاهی بیرحمت، و حاکمی بیدیانت.
💡 در آن شب تاریک و سرد، تنها چهار کس در آن مهمانخانه متروکه حضور داشتند که هر کدام داستانی عجیب و مرموز برای گفتن داشتند.
💡 روایتهای قدیمی حکایت میکنند که در آن زمان، تنها چهار کس بودند که جرأت داشتند با پادشاه صحبت کنند و نظرات خود را بیان نمایند.
💡 برای انجام این مأموریت بسیار خطرناک در دل جنگل، تنها چهار کس انتخاب شده بودند که از نظر شجاعت و مهارت، بینقص بودند.