لغت نامه دهخدا
هم دکان. [ هََ دُک ْ کا ] ( ص مرکب ) دو تن که در یک دکان کسب کنند. شریک. همکار. || به کنایه، نزدیک و دوست صمیم:
روز و شب هم سرای و هم دکان
در دکان مرد و در سرای زنی.( هزلیات منسوب به سعدی ).
هم دکان
فرهنگ فارسی
دو تن که در یک دکان کسب کنند شریک
جمله سازی با هم دکان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ز چشم مست و نوشین لب ز چشم افکند یکبار مرا هم ناب خلاری و هم دکان قنادی
💡 اهل نار و خلد را بین هم دکان در میانشان برزخ لایبغیان
