فوکا
لغت نامه دهخدا
فوکا. ( اِ ) قسمی بید که در نقاط پست جنگلی شمال ایران روید. ( یادداشت مؤلف ). بید بیدخشتی را در رامسر و شهسوار گویند.( یادداشت دیگر ). صفصاف مشقق. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ فارسی
( اسم ) گونه ای بید که آن را صفصاف مشقق گویند.
جمله سازی با فوکا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زمانی که کاپیتان انگلیسی، چارز ویلیام بارکلی در سال ۱۷۸۷ با کشتی ایمپریال ایگل دریانوردی میکرد، تنگهای را که فوکاس توصیف کرده بود، دوباره کشف کرد و نام آن را به تنگهٔ خوان دی فوکا تغییر داد.
💡 در ۴ ژوئیه ۱۷۹۰، اسپانیاییها اسکویمالت را ترک کردند و به سمت جنوب تنگه خوان دی فوکا رفتند و در نزدیکی دانجنس اسپایت لنگر انداختند. در حالی که از قایقها برای کاوش در انتهای شرقی تنگه، پیچ و خم جزایر و کانالهایی که در آنجا یافتند استفاده میشد، کشتی پرنسس رئال در لنگرگاه ماند.
💡 تنگه جورجیا تنگهای ۲۴۰ کیلومتری بین جزیره ونکوور و ساحل اقیانوس آرام بریتیش کلمبیا در کانادا است. حد فاصل جنوبی آن به تقاطع پیوجت ساند و تنگه خوان فوکا و از شمال به تنگه جانستون ختم میشود.
💡 پس از حدود دو هفته کاوش در کلایوکوت ساند، سان کارلوس به سمت تنگه خوان دی فوکا و به سمت اسکویمالت رفت. سانتا ساترنینا چندین هفته را صرف کاوش در بارکلی ساند کرد که به افتخار خوان کاراسکو، بوکا د کاراسکو نامگذاری شد. این دو کشتی در ۱۴ ژوئن ۱۷۹۱ در اسکویمالت دوباره به یکدیگر ملحق شدند.