فغانیش

فغانیش. [ ف ُ ] ( اِخ ) نام پادشاه هیاطله. ( فرهنگ ولف ). فردوسی او را از پهلوانان چغانی شمرده است:
چغانی گوی بود فرخ نژاد
جوان و جهانجوی و با بخش و داد
خردمند و نامش فغانیش بود
که با گنج و با لشکر و خویش بود.فردوسی.

اسم: فغانیش (پسر) (فارسی)
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام پادشاه هیتال در زمان حکومت پیروز یزدگرد پادشاه ساسانی

💡 خوش بود آن بیدلی کز غم امانیش نیست مرده بود آن دلی کاه و فغانیش نیست

💡 خردمند و نامش فغانیش بود که با گنج و با لشکر خویش بود

💡 چغانی شهی بد فغانیش نام جهان جوی و با لشگر و نام و کام

💡 چغانی شهی بد فغانیش نام جهانجوی با لشکر و گنج و کام

💡 سینه که بیدل بماند آه و فغانیش هست دل که ز هجران بسوخت نام و نشانیش نیست